می دانی . . .
پرنده را بی دلیل اعدام میکنی در ژرف تو آینه ایست که قفس ها را انعکاس می دهد و دستان تو محلولی ست که انجماد روز را در حوضچه شب غرق می کند . ******************* ای صمیمی ، دیگر زندگی را نمی توان در فرو مردن یک برگ یا شکفتن یک گل یا پریدن یک پرنده دید ما در حجم کوچک خود رسوب می کنیم . - آیا شود که باز درختان جوانی را در راستای خیابان پرورش دهیم و صندوقهای زرد پست سنگین ز غمنامه های زمانه نباشد ؟
+
نوشته شده در پنجشنبه بیست و هشتم تیر 1386ساعت 12:14 بعد از ظهر توسط امیر
|
