اگر آواز می خوانی ، بخوان آواز آن مادر
که از فقر و تهیدستی یگانه کودکش را بر سر راهی رها کرده است 
                و با چشمان اشک آلود سر سوی خدا کرده ست
 و با جانی که بی تابست برای عزت و اقبال فرزندش دعا کرده ست
               و با غمهای رنگارنگ سوی خانه می پوید
به هر گامی نگاهی سوی طفلش می کند غمناک و زیر لب همی گوید :
خدایا مادری تنها و غمگین ، کودکش تنهاست                                                                           دلم را بر غمی سنگین شکیبا کن .
زمین و آسمانت را بگو با کودکی تنها مدارا کن .
تو ای دختر سرود قرن را سر کن
 سرود تلخ آن قرنی که شهر و خانه هاشان زیر پای ظلم میلرزد ؛                                                          و در مرگ جوان هاشان
ز خشم و غصه لبریزند                                                                                                             و فرزندانشان چون برگهای زرد پائیزی
                  به زیر پای ظالم یک به یک بر خاک میریزند .